Schrijven is (toch niet) schrappen

Keuzes maken. Ideetjes uitwerken, verhaallijntjes uitdenken, ze beginnen koesteren en dan schrappen of, in het beste geval, afkoppelen. Want er moeten keuzes gemaakt worden. Schrijven is schrappen. En hoe vaak dat ook terecht mag zijn, het is bij momenten best klote.

Als de fantasie de vrije loop krijgt, ontstaat er hier een wilde verhalencluster, waarbij het ene verhaal in het andere overloopt, en onder elk verhaal er nog tien onvertelde verscholen liggen. Voor één probleem ontstaan vier verschillende oplossingen, aan één splitsing vertrekken drie wegen die het verhaal een andere richting op sturen. Laat het nu dat zijn wat ik aan schrijven zo leuk vind. Maar dan moeten er keuzes gemaakt worden. Schrijven is ook een verhaal temmen.

Maar wat als je niet moet kiezen? Of op zijn minst niet moet schrappen tot er maar één mogelijkheid overblijft? Tiny Tale’s Bookshop liet me een verhaal schrijven dat meerdere kanten uitkon. Op de splitsing kon ik twee van de drie wegen openhouden, en die parallel uitwerken. Het resultaat was een verhaal met een zeilvis, een schele ziener en een sinaaswolk, en een soortgelijk verhaal met een struiskoets, een helderziende pizzabakker en een vuurvanger in een scheef kasteel. Toen beide versies van De Tijdrovers af waren, vroeg ik me af welke nu de beste was. Ik weet het nog altijd niet… De lezer mag het uitmaken.

logoDe Tijdrovers verschijnt binnenkort bij Tiny Tale’s Bookshop. Lees er meer over op www.tijdrovers.net.

Advertisements
Geplaatst in: blog

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s