Sonnet 2

ik was niet oud toen Dood mij kwam bezoeken
net veertig jaar nog jong en fris van hart
ik zei je kunt verrekken voor mijn part
bedacht hem met de onbeschoftste vloeken

bedaard deed hij mij alles uit de doeken
hoe doodgaan zoveel meer is dan wat smart
“voor ‘t schaar der duivels dat den hemel tart
zijn wij naar goede krijgers aan het zoeken”

Ik had geen zin om krijger te gaan spelen
en liet dus maar mijn honden op hem los
zijn resten heb ik netjes fijngemalen

men wil mij nu geen rust meer toebedelen
mijn oude botten zijn bezaaid met mos
tot stof verga ik langzaam, ik blijf  dwalen

korte dingetjes /// pdf

© Bavo De Cooman 2003

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s